Op de vijfde verdieping van Stikkerbuilding zit sinds kort Bilihome, het bedrijf van Margret Huenerbein, Ronald van Doorn en Rick Wielens. Samen met hun team werken zij hier aan een nieuwe manier om baby’s met geelzucht te behandelen.
In plaats van baby’s onder een lamp of op een lichtgevende mat in een ziekenhuis, ontwikkelden zij iets wat eruitziet als een gewone romper. “Het lijkt een standaard babyrompertje,” vertelt Rick. “Maar in die romper zit lichttherapie verwerkt.”
Normaal liggen pasgeboren baby’s met geelzucht onder lampen in het ziekenhuis. Ze worden tijdelijk gescheiden van hun ouders om behandeld te worden. Met de romper van Bilihome kan de therapie doorgaan terwijl ouders hun kindje gewoon vasthouden, voeden en troosten. De behandeling wordt altijd voorgeschreven en begeleid door een arts — ziekenhuizen zijn dan ook hun directe doelgroep.
Het idee ontstond toen Ricks zoon zelf lichttherapie nodig had. Hij merkte hoe heftig het is om je pasgeboren baby niet vast te kunnen houden. “Dat gevoel bleef hangen. Toen dacht ik: dit moet anders kunnen.” Het idee groeide uit tot een professionele missie.
De behoefte is groter dan veel mensen denken. In Europa krijgt ongeveer 5% van de baby’s te maken met geelzucht, maar in delen van Azië en Afrika loopt dat op tot wel 20%.
“In sommige regio’s overlijden nog steeds duizenden baby’s per jaar aan complicaties die goed te behandelen zijn,” zegt Rick. “Juist daar kunnen ziekenhuizen met onze oplossing levens redden.”
Voordat Bilihome neerstreek in Stikkerbuilding, bekeken Rick en zijn team meer dan 25 locaties. “We konden niet zomaar ergens gaan zitten,” legt hij uit. “Onze werkplek moet officieel gekeurd worden vanwege de medische certificering. Verhuizen was dus geen eenvoudige stap. Het moest meteen goed zijn.” Die plek vonden ze op de vijfde verdieping.
In Stikkerbuilding worden de verschillende onderdelen van de romper samengebracht tot een kit. De rompers komen uit gespecialiseerde productie, en hier worden de complete ‘newborn kits’ samengesteld en verpakt: de romper, het apparaatje, de tas en de handleiding.
Op dit moment brengen Rick en zijn team de kits zelf naar de ziekenhuizen. “Dat doen we bewust. Door het persoonlijk te brengen, bouwen we een band op met kinderartsen en verpleegkundigen. We krijgen directe feedback en leren continu bij. Die verbinding is belangrijk voor ons product en onze verdere ontwikkeling.”
Het team bestaat inmiddels uit zes mensen en zal de komende jaren verder uitbreiden. “We willen internationaal doorbreken,” zegt Rick. “Juist in landen waar goede apparatuur niet vanzelfsprekend is, kan onze oplossing het verschil maken. Het is compact, werkt op batterijen en kan zelfs in kleinere klinieken worden ingezet.”
Rick begint zijn werkdagen vroeg. “Ik vertrek rond kwart over zes uit Brabant om de files voor te zijn. Om zeven uur ben ik in Stikkerbuilding en heb ik twee uur volledige focus voordat de rest binnenkomt.” En soms worden het lange dagen. “Door internationale gesprekken zitten we hier ook wel eens tot acht uur ’s avonds.”
De ontvangst in Stikkerbuilding maakte indruk. “Het voelde meteen als een warm bad,” zegt Rick. “We werden enorm geholpen. Door de eigenaar, door medehuurders en natuurlijk door de goede verzorging van het restaurant.”
En wie weet kleurt het gebouw ooit nog helemaal geel. “Uiteindelijk moet het hele pand natuurlijk onze kleur krijgen,” grapt Rick.
Naar website
